Teoria metody terapeutycznej Yumeiho® a patogeneza skoliozy idiopatycznej, czyli skoliozy nie wiadomego pochodzenia…

80% wszystkich skrzywień bocznych kręgosłupa czyli skolioz, to skoliozy idiopatyczne, których czynnik etiologiczny jest oficjalnie do dziś nieznany. Samo słowo “idiopatyczny” znaczy po łacinie, “samoistny”. Uważam, że wszystkie wady układu kostno – mieśniowego mają swoją przyczynę i nie dzieją się same z siebie. Dlatego w dalszej części tego artykułu celowo będę używał słowa “idiopatyczny” opatrując go cudzysłowem.

Określenie medyczne w języku łacińskim “pelvis scoliotica”, oznaczające miednicę zniekształconą wskutek bocznego skrzywienia kręgosłupa, można by tutaj zastąpić określeniem “scoliosis pelvica”, które odwraca zależność przyczyny i skutku.

Na podstawie teorii metody Yumeiho i siedmioletnich obserwacji możemy stwierdzić, że proces powstawania skoliozy tzw. “idiopatycznej” zaczyna się już w łonie matki lub, jak również w trakcie narodzin. Badania dzieci w wieku od 0,5 do 18 lat prowadzone na terenie ośrodka ART wykazują niezbicie, że ponad 95% badanych ma nieprawidłowo ułożone kości miednicy. Nie znaczy to oczywiście, że skrzywienie boczne kręgosłupa we wszystkich przypadkach jest od razu zauważalne. Proces powstawania skoliozy jest skomplikowany i zależny od indywidualnych cech dziecka. Pierwsze symptomy skoliozy mogą być zauważone w wieku od 1 do 7 lat, kiedy to najcześciej mamy do czynienia ze skrzywieniem bocznym kręgosłupa funkcjonalnym lub inaczej zwanym, statycznym. Jest to skrzywienie jednołukowe – odwracalne. We wszystkich tych przypadkach korekcja położenia miednicy spowodowała niestwierdzenie w późniejszych badaniach jakiegokolwiek skrzywienia bocznego kręgosłupa. Stwierdzamy zatem, że korekcja ułożenia miednicy przeprowadzona przy pomocy metody Yumeiho ma niespotykany dotąd efektywny charakter prewencyjny.

W przypadkach bardziej zaawansowanych, kiedy mamy już do czynienia z tzw. skoliozą strukturalną (czytaj: utrwaloną, nieodwracalną), stosowane obecnie konwencjonalne metody, jak: gimnastyka korekcyjna, gorsety, masaż czy elektrostymulacja nie dają większych efektów. Dzieje się tak dlatego, że nie została usunięta przyczyna skoliozy. Kiedy miednica znajduje się w asymetrycznym położeniu, wpływa ona przez cały czas na proces pogłębiania skoliozy.

Aby prawidłowo zrozumieć proces powstawania skoliozy “idiopatycznej”, należy zacząć od przybliżenia biomechaniki układu kostnego człowieka, a szczególnie biomechaniki miednicy. Oto prawidłowo ułożona miednica

Składa się ona zasadniczo z trzech części: prawej kości miednicy, lewej kości miednicy i kości krzyżowej. Prawidłowe ułożenie tych kości jest symetryczne względem płaszczyzny strzałkowej. Wysokość położenia panewek stawów biodrowych, talerzy biodrowych, względem tej płaszczyzny jest jednakowa. Podstawowy ruch zmieniający położenie kości miednicy względem siebie może nastąpić w stawach krzyżowo – biodrowych. Jeszcze do nie dawna stawy te były uważane przez medycynę zachodnią za nieruchome lecz teraz coraz mniej lekarzy zgadza sie z tą opinią.

Przemieszczenie takie następuje we wszystkich kierunkach. I tak, kiedy prawa kość miednicy przesuwa się do góry, (najczęstszy przypadek), to równocześnie skręca się do środka i odchyla górną częścią do tyłu, a dolną do przodu. Kość krzyżowa zachowuje sie odwrotnie, skręcając sie w odwrotnym kierunku. Lewa kość miednicy natomiast obniża się w dół, skręca od środka, górna cześć przesuwa się do przodu, a dolna do tyłu. Rysunki poniżej przedstawiają miednicę w różnych ujęciach.


Czerwone strzałki pokazują zaistniałe przemieszczenia, a niebieskie punkty odpowiednią pozycję stawów biodrowych w trakcie symulowanego obrotu. Przemieszczenie miednicy nie występuje selektywnie. W połączeniu z górną częścią układu kostnego i dolną następują również przemieszczenia. I tak – odpowiednio w – połączeniu kości krzyżowej z częścią lędźwiową kręgosłupa piąty krąg lędźwiowy wykonuje obrót zgodny z obrotem kości krzyżowej, natomiast kręgi znajdujące sie powyżej obracają się przeciwnie.

Dzieje się tak zapewne z powodu mocniejszego wiązania kości krzyżowej z piątym kręgiem lędźwiowym niż piątego kręgu z czwartym. Sytuacja ta tłumaczy też częściowo powstawanie rotacji kręgów w skrzywieniu bocznym kręgosłupa, tzw. rotoskoliozy. Połączenie miednicy z kończynami dolnymi ujawnia również nieprawidłowość polegającą na nieprawidłowym położeniu główek kości udowych w stosunku do panewek stawu biodrowego.

W badaniu porównawczym długości kończyn dolnych przeprowadzonym w pozycji leżącej na brzuchu będzie widać wyraźne skrócenie nogi prawej w stosunku do lewej.

Dzieje się tak dlatego, że panewka prawego stawu biodrowego wraz z prawą kością miednicy przesuwa się do góry, do przodu i dodatkowo ku środkowi, pociągając w tym samym kierunku prawą kończynę dolną. Na poniższym rysunku zaznaczono na niebiesko punkty podparcia stawów biodrowych w opisywanym przypadku.

Źródło: Maciej Dłuski
Link: http://www.artmed.pl
serwis-masazysta.pl